Waarom we onze verwarmers op de proef stellen (en waarom jij je daar druk om moet maken)
Als je een infraroodverwarmer in de badkamer of op het terras plaatst, weet je wat er te wachten staat: de verwarmer wordt blootgesteld aan stoom, regen en grote temperatuurschommelingen.
Wij bouwen onze apparaten volgens de IP55-normen. Maar eerlijk gezegd zegt een dergelijke classificatie nog niet of het apparaat het wel zal overleven na drie winters in de echte wereld. Daarom vertrouwen we niet alleen op de technische specificaties. Elk apparaat wordt eerst onderworpen aan een ‘vochtigheids- en hitteproef’.
Het probleem met stoom
In badkamers bevindt zich stoom die niet alleen op het oppervlak van de verwarmer blijft liggen, maar ook naar binnen dringt. Wanneer de verwarmer aan- en uitgaat, breidt en krimpt het metalen frame. Hierdoor kan vochtige lucht rechtstreeks in de elektronische onderdelen komen. Als water in contact komt met deze onderdelen, kan dat leiden tot vonken of zelfs dat het apparaat kapotgaat.
Onze IP55-hulzen houden inderdaad vuil en water tegen. Maar de echte vijand is de geleidelijke corrosie die de bedrading mettertijd beschadigt.
Jarenlang gebruik simuleren in slechts een paar dagen
We besproeien de apparaten niet zomaar met water en zijn daarmee klaar. In plaats daarvan plaatsen we ze in een kamertje dat eigenlijk een soort sauna is: hoge temperaturen, hoge luchtvochtigheid en constante schommelingen in de temperatuur. Hierdoor kunnen we jarenlang gebruik simuleren in slechts een paar dagen.
We zoeken naar twee dingen: gaskettingen die krimpen en coatingen die loskomen. Als een seal faalt of een draad oxideren, is het apparaat waardeloos. We willen liever dat een lamp in ons laboratorium kapotgaat, dan dat dit gebeurt terwijl het apparaat zich in het plafond van de klant bevindt.
Het balanceren van risico’s
Er is hier een lastig evenwicht te vinden. Apparaten met hoge vermogens worden erg heet. Als je deze hitte opsluit in een waterdichte, luchtdichte behuizing om vocht buiten te houden, blijft de hitte ook binnenzitten. Hierdoor werken de interne onderdelen onder veel hogere temperaturen dan in een gewone verwarmer.
Het is een soort wandelpad op een touw: je moet ervoor zorgen dat de seals goed sluiten, maar tegelijkertijd moet het apparaat nog steeds kunnen ‘ademen’. Om dit te bereiken, gebruiken we robuuste bedrading die de hitte kan verdragen zonder te breken.
Het kost veel moeite, maar het is de enige manier om er zeker van te zijn dat de verwarmer werkt wanneer je hem nodig hebt.